Het is een gewone olijfboom (Olea europaea) of wilde olijf (sylvestris) gekweekt met bonsai-technieken: wortelsnoei, structurele snoei en potbeperking. De soort is dezelfde als in olijfgaarden; de «dwerggroei» is kunstmatig door begeleiding, niet genetisch.

Ja, hoewel binnen zelden door gebrek aan bestuiving. Als hij bloeit en bestoven wordt (heeft een andere olijfboom in de buurt of handbestuiving nodig), produceert hij kleine maar eetbare olijven. Ze zijn rauw zeer bitter en vereisen pekel.

Nee. De olijfboom wordt als niet-giftig beschouwd voor honden en katten. De olijven zijn ook niet giftig, hoewel ze in grote hoeveelheden spijsverteringsproblemen kunnen veroorzaken vanwege het olie- en fenolgehalte. De pitten zijn een verstikkingsrisico.

Nee, dat zou hij niet moeten. De olijfboom heeft een koude winterperiode nodig (minimaal 10-15°C) en direct zonlicht. In een geklimatiseerd interieur het hele jaar door verzwakt hij geleidelijk en sterft binnen 1-2 jaar. Ideaal is buiten met beschutting of seizoenswisseling.

Het is een van de langstlevende bonsai's: met goede zorg kan hij meer dan 100 jaar oud worden. Honderdjarige exemplaren zijn gedocumenteerd in Japanse en Europese collecties. In hun natuurlijke vorm kunnen olijfbomen meer dan 1 000 jaar leven.

Oude olijfbomen ontwikkelen van nature gedraaide stammen met holtes en uitsteeksels. Bonsai-kwekers selecteren exemplaren met dit natuurlijke kenmerk, verzameld uit velden waar ze zijn afgedankt vanwege hun ouderdom, en geven ze artistieke vorm met behoud van de esthetiek van de oude mediterrane olijfboom.