To zwykła oliwka (Olea europaea) lub oleaster (odmiana dzika) uprawiana technikami bonsai: przycinanie korzeni, cięcia strukturalne i ograniczenie donicy. Gatunek jest taki sam jak w gajach oliwnych; «karłowatość» jest sztuczna, wynika z prowadzenia, nie z genetyki.

Tak, choć wewnątrz rzadko z powodu braku zapylenia. Jeśli zakwitnie i zostanie zapylona (potrzebuje innej oliwki w pobliżu lub zapylenia ręcznego), wytwarza małe, ale jadalne oliwki. Są bardzo gorzkie na surowo i wymagają solanki.

Nie. Oliwka jest uznana za nietoksyczną dla psów i kotów. Oliwki również nie są toksyczne, choć w dużych ilościach mogą powodować problemy trawienne ze względu na zawartość oleju i fenoli. Pestki stwarzają ryzyko niedrożności.

Nie, nie powinna. Oliwka wymaga zimnego okresu zimowego (minimum 10-15°C) i bezpośredniego światła słonecznego. W klimatyzowanym wnętrzu przez cały rok stopniowo słabnie i ginie w 1-2 lata. Idealne jest zewnętrzne ze schronieniem lub sezonowa zmiana.

To jeden z najbardziej długowiecznych bonsai: przy odpowiedniej pielęgnacji może przekroczyć 100 lat. Stuletnie okazy są udokumentowane w japońskich i europejskich kolekcjach. W swojej naturalnej formie oliwki mogą żyć ponad 1 000 lat.

Stare oliwki naturalnie wykształcają skręcone pnie z wgłębieniami i wypukłościami. Bonsaiści wybierają okazy z tą naturalną cechą, zebrane z pól, gdzie zostały odrzucone z powodu wieku, nadając im artystyczną formę zachowując estetykę starej śródziemnomorskiej oliwki.