Nie. Jadalna yuca to Manihot esculenta (maniok), zupełnie inny rodzaj. Ogrodowa «jukka» to Yucca, ozdobna roślina pochodzenia północnoamerykańskiego. Dzielą tylko popularną nazwę hiszpańską z powodu historycznej pomyłki.

Tak, umiarkowanie. Zawiera saponiny steroidowe, które wywołują wymioty, ślinienie, osłabienie i uszkodzenie wątroby u psów i kotów, jeśli są spożywane w ilości. Toksyczność jest realna, ale gorzki smak zniechęca do dużego spożycia. Liście mają ostre końce, które są też ryzykiem fizycznym.

To naturalna adaptacja: w jej półsuchym środowisku twarde, ostre liście chronią roślinę przed roślinożercami i zmniejszają utratę wody. Każdy liść kończy się ostrym kolcem, który może spowodować obrażenia. Odmiany domowe są strategicznie przycinane, aby zmniejszyć ryzyko.

Bardzo rzadko. Kiedy to robi, wytwarza imponującą łodygę kwiatową 1-2 metry z setkami białych dzwonkowatych kwiatów. Kwitnienie wymaga bardzo dojrzałej rośliny (10+ lat) i wystarczającego światła. Na zewnątrz w Hiszpanii może regularnie kwitnąć; w klimatyzowanym wnętrzu prawie nigdy.

To jedna z najbardziej długowiecznych roślin w handlu: w naturalnym środowisku istnieją okazy 100-150-letnie. W pomieszczeniu przy odpowiedniej pielęgnacji może łatwo żyć 30-50 lat. Pień stopniowo grubieje, a bardzo stare pnie mogą tworzyć pnie podobne do baobabów.

Tak, kwiaty kilku gatunków jukki są jadalne, bogate w witaminę C i białko. Tradycyjnie spożywali je rdzenni ludzie południowo-zachodnich USA i północnego Meksyku. Kwiaty mają łagodny smak przypominający karczoch lub szparagi. Ozdobna Y. elephantipes również je produkuje.