Tak. Sansewieria wykonuje fotosyntezę CAM, drogę przystosowaną do klimatów suchych: zamyka aparaty szparkowe w dzień, aby uniknąć utraty wody, i otwiera je w nocy, kiedy uwalnia tlen. Dlatego tradycyjnie poleca się ją do sypialni, choć faktyczna ilość jest skromna.

Nazwa zyskała popularność w XIX wieku w Europie ze względu na ostry i sztywny wygląd jej liści, kojarzony humorystycznie z ostrym językiem. W angielskim znana jest jako «mother-in-law's tongue» z tego samego powodu. W Hiszpanii nazywa się też «mieczem świętego Jerzego».

Tak, lekko. Zawiera saponiny, które przy spożyciu wywołują wymioty, biegunkę i ślinienie u psów i kotów. Nie jest zazwyczaj poważna z wyjątkiem dużych dawek, ale należy unikać, aby ciekawe zwierzęta gryzły liście.

To jedna z najbardziej długowiecznych roślin domowych: przy minimalnej pielęgnacji może przekroczyć 25 lat. Są udokumentowane okazy ponad 50-letnie w kolekcjach botanicznych. Jej wzrost jest powolny, ale bardzo stały, i sama się rozmnaża przez odrosty z kłączy.

Tak, choć rzadko w pomieszczeniu. Kiedy to robi, wydaje pęd kwiatowy z kiściami małych białych lub kremowych kwiatów, bardzo pachnących nocą, które wydzielają nektar. Zwykle dzieje się to po długich okresach lekkiego stresu (ciasne korzenie i mało wody).

W 2017 roku badania filogenetyczne oparte na DNA wykazały, że rodzaj Sansevieria znajdował się w kladzie Dracaena, więc został przeklasyfikowany. Nazwa handlowa pozostaje «Sansevieria» w szkółkach i handlu, ponieważ zmiana nie rozprzestrzeniła się jeszcze poza środowiskiem botanicznym.