In het boeddhisme van Zuidoost-Azië wordt de cucullata als heilige plant beschouwd en in tempels gekweekt als amulet voor bescherming en voorspoed. Haar kapuchonvormige bladeren (cucullata = met kap) lijken op gevouwen handen in gebed.

Ja, zoals alle Alocasia's. Ze bevat calciumoxalaatkristallen die ernstige mondirritatie, intensief kwijlen, braken en slikproblemen veroorzaken. De toxiciteit is hoog en symptomen verschijnen binnen enkele minuten na het kauwen op de plant.

Ja. Samen met de zebrina is de cucullata de Alocasia die het best tegen binnencondities kan: ze verdraagt minder fel licht, matige luchtvochtigheid en onregelmatig water geven beter dan haar exotischere familieleden (cuprea, amazonica).

De cucullata is kleiner (60-90 cm) en compact, met komvormige hartvormige bladeren. De macrorrhizos is gigantisch (2-5 m) met langwerpige olifantsoor-bladeren. De cucullata wordt binnen gekweekt, de macrorrhizos buiten in tropisch klimaat of in grote potten.

Ze produceert veel uitlopers vanuit de ondergrondse rhizomen, en vormt in enkele maanden dichte pollen met meerdere stengels. Dit maakt haar makkelijk te vermeerderen: bij het verpotten de pol delen, elke uitloper groeit als zelfstandige plant.

Ja, met enige regelmaat vergeleken met andere Alocasia's. Ze produceert meerdere bloeikolven per jaar (groen-gele schede met centrale kolf) en, bij bestuiving, kleine rode bessen. De bloemen zijn discreet maar bijzonder om op een kamerplant te zien.