Ja, het zijn echte rozen die op het optimale moment van openen worden geoogst en onderworpen aan een conserveringsproces: het natuurlijke sap wordt vervangen door glycerine en plantaardige kleurstoffen, waardoor de veroudering stopt. De bloem behoudt textuur, vorm en zachtheid bijna niet te onderscheiden van een verse.

Tussen 2 en 5 jaar met behoud van optimaal uiterlijk, afhankelijk van de omstandigheden (vochtigheid, licht, hantering). Zonder water, zonder intens direct licht en zonder aanraken kan ze nog langer meegaan. Niet eeuwig ondanks de handelsnaam, maar uitzonderlijk duurzaam.

Licht. De chemische stoffen die bij conservering worden gebruikt (glycerine en kleurstoffen) zijn veilig bij contact, maar kunnen spijsverteringsproblemen veroorzaken bij inname in grote hoeveelheden. Houd buiten bereik van dieren die op decoratieve voorwerpen bijten.

Bijna geen zorg: NIET water geven, NIET blootstellen aan direct zonlicht, NIET herhaaldelijk de bloemblaadjes aanraken, matige luchtvochtigheid (40-60%) en stabiele temperatuur handhaven. Intens UV-licht kan de kleur in de loop der jaren doen vervagen. Stof verwijderen door zachtjes te blazen.

Het conserveringsproces is complex en ambachtelijk: vereist gespecialiseerde apparatuur, precisiechemie en kwaliteitscontrole. Een gelijkwaardige geconserveerde roos kan 5-10 keer meer kosten dan een verse, maar dit compenseert door zijn jarenlange duurzaamheid tegenover 1-2 weken.

Voornamelijk uit Ecuador, Colombia en Kenia, de grote wereldproducenten van kwaliteitsrozen. De rozen worden ter plaatse geoogst en in lokale fabrieken verwerkt voordat ze worden geëxporteerd. De industriële conservering ontwikkelde zich massaal in de jaren 90 en is sindsdien verfijnd.