De bladeren rijzen op en vouwen omhoog bij het vallen van de avond, en herinneren aan handen die in gebed zijn gevouwen. Het is een fenomeen genaamd nyctinastie, gecontroleerd door een gespecialiseerd orgaan (pulvinus) aan de basis van de bladsteel. Bij dageraad openen de bladeren zich opnieuw. De beweging is echt en elke nacht zichtbaar.

Nee. De Maranta — en alle Marantaceae — worden als niet-giftig voor honden en katten beschouwd. Een van de meest aanbevolen opties voor huishoudens met dieren, samen met Pilea, palmen en Calathea (haar nauwe nicht).

De Tricolor cultivar (ook Erythroneura genoemd) combineert donkergroen tussen de nerven, lichtgroen in het centrale gebied en intense rood-roze nerven. De combinatie is genetisch stabiel en uniek in het geslacht. De paars-roodachtige onderkant voegt een vierde kleur toe die zichtbaar is bij beweging van de bladeren.

Ze behoren tot dezelfde groep (Marantaceae) en delen de nyctinastie, maar: Maranta heeft kleinere, ovale bladeren met de neiging om te hangen, prefereert hoge luchtvochtigheid. Calathea heeft grotere, langwerpige, rechtopstaande bladeren met veel variëteiten van zilverachtige patronen.

De Maranta is zeer gevoelig voor waterkwaliteit en lage luchtvochtigheid. Chloor, fluor en mineralen uit kraanwater veroorzaken in een paar weken necrose aan de randen. Gebruik van gefilterd of regenwater en luchtvochtigheid boven 50% voorkomt het probleem.

Ze is inheems in tropische bossen van Brazilië, waar ze in de vochtige onderbegroeiing groeit. Het geslacht Maranta is vernoemd naar Bartolomeo Maranta, een Italiaanse arts en botanicus uit de 16e eeuw die de Amerikaanse flora bestudeerde die na de ontdekkingen in Europa was aangekomen.