Krótko i źle. Eukaliptus potrzebuje bezpośredniego słońca, ruchu powietrza i chłodnych temperatur. W pomieszczeniu klimatyzowanym szybko słabnie, traci aromat i choruje. To roślina zewnętrzna lub, najwyżej, na bardzo jasne balkony przez krótkie sezony.

Tak, umiarkowanie. Olejki eteryczne eukaliptusa (eukaliptol) są toksyczne dla psów, kotów i koni: wywołują ślinienie, wymioty, depresję i biegunkę. Zatrucie rzadko jest poważne, chyba że spożycie jest duże, ale objawy są zauważalne.

Liście mają gruczoły olejowe z eukaliptolem (1,8-cyneolem) i innymi lotnymi olejami. Te związki są przeciwdrobnoustrojowe, odstraszają owady i nadają charakterystyczny aromat odczuwalny przy tarciu liści. To te same związki co w olejku eterycznym.

Koale mają unikalny układ trawienny z wyspecjalizowanymi bakteriami jelitowymi, które detoksykują związki eukaliptusa. Te zwierzęta żywią się prawie wyłącznie eukaliptusem i koewoluowały z rośliną przez miliony lat.

W ogrodzie śródziemnomorskim E. gunnii osiąga 10-15 metrów, a E. globulus może przekroczyć 50-60 metrów (jedno z najwyższych drzew na świecie). Wersje doniczkowe nie są długoterminowo opłacalne: eukaliptus potrzebuje ogromnej przestrzeni dla korzeni.

Rodzaj Eucalyptus jest endemiczny w Australii, gdzie istnieje ponad 700 gatunków przystosowanych do wszystkich klimatów kontynentu. Wprowadzony do Europy i Ameryki w XIX wieku, zwłaszcza do Portugalii, Galicji i Kalifornii, gdzie w niektórych obszarach stał się inwazyjny.